کسب اعتبار از راه بی ارزش کردن زحمت دیگران
برخي مواقع زير سوال بردن زحمات ديگران و بي ارزش كردن كار آنها ميتواند به شما اعتبار بدهد. بعضيها فكر ميكنند اگر زحمات ساير همكاران را زير سوال ببرنند خود را بزرگ جلوه دادهاند.
حالا نميدانم شما چه برداشتي از حرف من ميكنيد، اما علي آبادي (فرزند آقاي رئيس سازمان تربيت بدني) نايب رييس محترم فدراسيون شنا، شيرجه و واترپلو در اظهار نظري جالب توجه گفته: كسب سهميه المپيك براي شناي ايران ارزشي افزونتر از كسب مدال المپيك در برخي رشتهها دارد.
رشتههاي مدال آور ما در المپيك ميدانيد كدام رشتهها هستند؟ كشتي، وزنهبرداري و تكواندو در اين چند دوره اخير براي ما مدال گرفتهاند. پس از پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي ما در 5 المپيك سئول، بارسلونا، آتلانتا، سيدني و آتن شركت كردهايم كه در مجموع 6 طلا كسب كردهايم كه 3 تاي آن از وزنهبرداري، 2 تاي آن از آن كشتي و يك عدد از اين طلاها متعلق به تكواندو بوده است. كاروان ايران در اين 5 المپيك 5 نقره گرفت كه همه آنها از آن كشتي بودند و 6 برنز هم حاصل كار ما در اين المپيكها بوده كه يكي به تكواندو تعلق داشت و باقي از آن كشتي بود. در المپيك 2008 پكن هم ما اميدواريم در رشتههاي كشتي، وزنهبرداري، تكواندو، جودو، دو و ميداني و بوكس هم مدال بگيريم. با اين تفاصيل بايد بگوييم كه نايب رئيس محترم فدراسيون شنا منظورشان اين بوده كه كسب سهميه المپيك توسط شناگران ما ارزشش از مدال طلاي احتمالي حسين رضا زاده است. (البته با تمام وجود براي مدال طلاي رضا زاده تلاش دعا ميكنيم.) البته شايد منظور نايب رئيس محترم اين بوده كه كسب سهميه المپيك آنقدر براي شناي ما آرزو و روياست كه اگر به حقيقت بپيوندد، ارزشش از مدالهاي رشتههاي ديگر بيشتر است. اصلاً نميدانم چرا يك مسئول بايد حرفهايي بر زبان براند كه در حيطه وظايف و اختياراتش نيست. اينكه ارزش مدال رشتههاي ديگر چقدر است، نبايد ملاكي باشد براي سنجش توانمنديها و عملكرد يك رشته ورزشي. باور كنيد ما هم دلمان ميخواهد شناگران كشورمان در رقابتهاي المپيك شركت كنند، اما وقتي عملكرد ضعيف فدراسيون شنا، شيرجه و واترپلو را ديده و ميبينيم آن موقع است كه حرص و جوش ميخوريم كه چه استعدادها و تواناييهايي داريم و مديريت نداريم.
